Ja ja, een eerste testje vanaf mijn iPhone. Welkom in de nieuwe wereld...
Groetjes Patrick
-- Posted from my iPhone
maandag 7 september 2009
Een poging tot wakeboarden
Het is nu inmiddels ruim een week geleden dat we met een groep zijn gaan wakeboarden. Kortweg erg vermoeiend, erg leuk, erg pijnlijk en erg gezellig! Slechts één maar.... ...mijn enkels.... auw!
Al enige tijd geleden hebben we een dag geprikt (30 augustus 2009) om alle oude wintersport fanaten wederom samen te brengen in Almere. Ditmaal bij het Lido alwaar je naast lekker eten tevens kunt waterskieen, wakeboarden, etc. Dit alles in tegenstelling tot normaal achter een boot ditmaal achter een speciale kabelbaan. Het lijkt allemaal zo simpel. Eerst een video bekijken met een verkorte instructie van 5 minuten en dan vervolgens het diepe in!
Onze groep was niet heel groot. Ferry, Rob en Patrick op een wakeboard en de dames (Anja, Christel & Renate) veilig aan de kant. Renate was voorzien van een bizar grote lens en camera dus als het goed is krijgen we de foto's nog in ons bezit :-)
De rest van de genodigden waren, ziek, zwak, misselijk, hadden ultieme smoesen of durfden gewoon niet!
Ik weet niet meer wie als eerste is gaan proberen, maar mijn eerste keer weet ik nog wel.... wat een kracht staat er op die kabel... Argh.... liters water later en meerdere keren zowat verdronken kwam ik er achter wat ze bedoelde dat ik pech had met het feit dat ik linksvoor op mijn board stond ipv rechtsvoor.... Als je linksvoor staat, dan moet je een soort bocht maken om recht achter de kabel te komen. Dit alles terwijl je met een achterlijke snelheid uit het water start. Het gevolg is dus dat je hangend aan je board door het water wordt getrokken totdat je loslaat en weer terug kan zwemmen.
Al enige tijd geleden hebben we een dag geprikt (30 augustus 2009) om alle oude wintersport fanaten wederom samen te brengen in Almere. Ditmaal bij het Lido alwaar je naast lekker eten tevens kunt waterskieen, wakeboarden, etc. Dit alles in tegenstelling tot normaal achter een boot ditmaal achter een speciale kabelbaan. Het lijkt allemaal zo simpel. Eerst een video bekijken met een verkorte instructie van 5 minuten en dan vervolgens het diepe in!
Onze groep was niet heel groot. Ferry, Rob en Patrick op een wakeboard en de dames (Anja, Christel & Renate) veilig aan de kant. Renate was voorzien van een bizar grote lens en camera dus als het goed is krijgen we de foto's nog in ons bezit :-)
De rest van de genodigden waren, ziek, zwak, misselijk, hadden ultieme smoesen of durfden gewoon niet!
Ik weet niet meer wie als eerste is gaan proberen, maar mijn eerste keer weet ik nog wel.... wat een kracht staat er op die kabel... Argh.... liters water later en meerdere keren zowat verdronken kwam ik er achter wat ze bedoelde dat ik pech had met het feit dat ik linksvoor op mijn board stond ipv rechtsvoor.... Als je linksvoor staat, dan moet je een soort bocht maken om recht achter de kabel te komen. Dit alles terwijl je met een achterlijke snelheid uit het water start. Het gevolg is dus dat je hangend aan je board door het water wordt getrokken totdat je loslaat en weer terug kan zwemmen.
We hadden in plaats van 1 uur 2 uur geboekt. Dat scheelde nauwelijks qua geld en in 1 uur had ik verwacht hoofdzakelijk bezig te zijn met wachten en terugzwemmen. Het geluk was aan onze zijde en zo druk als het uur voor onze aanvangstijd was, zo rustig was het op het moment dat wij aan de beurt waren. Er was alleen 1 nadeel. Het terugzwemmen was niet het grootste probleem. We kwamen namelijk niet echter verder dan de startlocatie en alleen Rob ging als een speer! Hij moest wel terugzwemmen. Wij (Ferry & Patrick) lagen voornamelijk op onze rug in het water te dobberen tot we weer aan de beurt waren waarna we vervolgens na een seconde of 3 weer naar de kant zwommen. Wat een kracht zit er op die kabel! Niet normaal gewoon!
Als startpositie lig je op je rug in het water, met je knieen in de hurk houding. Je board haaks op het water omhoog gestoken en zodra je kabel bijna spant strek je je armen om de klap op te vangen. Na een uurtje had ik echt geen onderarmen meer over, had ik pijn aan mijn benen en was in onwijs blij dat ik een bodysuit aan had. Zelfs dan is het kouder dan ik gehoopt had... klaag klaag klaag... en dan moet je ook nog 2 uur volhouden in plaats van 1 uur. Het leek wel een hel!
Nee hoor, alle gekheid op een stokkie. Uiteindelijk is het me gelukt om de tweede kabelmast te halen en verder lukte me echt niet meer. De tweede kabelmast is bijna 20 minuten terugzwemmen! hahaha
Helemaal verrot zijn we uiteindelijjk gaan eten. Ik had echt overal pijn en mijn enkel was al behoorlijk dik. Ik had mijn schoenen maar los gelaten en daarna snel naar bed. De volgende morgen was ik helemaal verrot. Zoals ieder mens eerst naar het toilet, maar dat lukte nauwelijks. Erg veel pijn aan mijn rechterenkel / voet en omdat dit mijn zwakke voet was maar heel voorzichtig naar beneden gestrompeld. Daarna nog steeds veel pijn en werd het helaas weer eens zwart voor de ogen! Argh! Toch geen gescheurde enkelbanden???
Afspraak met de dokter gemaakt. Er naar laten kijken en zijn advies. Rust houden en pootje omhoog. Af en toe afkoelen en dan weer rusten. Het was in ieder geval niet gebroken en hoe ernstig het zou zijn merk je pas na een weekje. Op foto's zie je toch niets en tapen doen ze tegenwoordig om nauwelijks meer. Anja heeft gelijk krukken gehaald zodat ik in huis toch een beetje kon bewegen, maar ik meer eerlijk zijn en toegeven nauwelijks uit bed te zijn gekomen. Na een paar dagen ging het gelukkig beter en na een week kon ik er alweer voorzichtig op lopen. Nu gaat het gelukkig helemaal goed en kijk ik een beetje dubbel terug op dit avontuur. Ik zou het namelijk graag nog eens doen, maar ja.... voorlopig maar eventjes niet. Alhoewel ik, als ik met snowboarden met benen zou breken, ik ook weer gewoon zou willen snowboarden.zondag 24 mei 2009
Lekker kopje koffie?
Afgelopen moederdag Anja maar eens in het zonnetje gezet met een lekker cadeau :-)
De afgelopen jaren stond ze altijd klaar voor Michelle en Justin en daar mag ze best een cadeautje voor krijgen. Omdat Anja altijd van lekkere koffie houdt heb ik maar eens gezocht naar een oplossing voor de Senseo-rommel die we de laatste tijd schenken. Menig kopje verdwijnt afgekoeld door de gootsteen en om eerlijk te zijn.... ...Senseo is het net niet helemaal!
Ik zelf ben geen grote koffie drinker. Sterker nog, na lang onderzoek ben ik er achter gekomen dat ik eigenlijk koffie helemaal niet lekker vind. Alleen met Baileys vind ik het heerlijk! Maar wie niet??? Een tijdje geleden had ik ontdekt dat als ik koffie met opgeklopte melk drink (latte macchiato) dat ik het wel lekker vind. En dan zelfs zonder Baileys! Hahahaha
Duszzz, op zoek naar de oplossing zodat we gemakkelijker een lekker kopje koffie voor beiden kunnen drinken :-)
En die heeft ze nu gekregen in de vorm van een heuse Nespresso machine met automatische melkklopper...
Nu maar hopen dat de kopjes koffie niet meer door de gootsteen verdwijnen, want deze zijn wel een stukje duurder ;-)
dinsdag 24 maart 2009
Aankoms in Ubud
Bij de uitgang van het vliegveld in Denpasar werden we opgewacht door een Nederlands sprekende gids van OAD die ons in 1,5 uur naar ons hotel 10 km. buiten Ubud bracht. We kregen een cadeautje van hem; een doos met zeepjes, wierrook, scrub etc.
De ontvangst in The Payogan was hartelijk en na het inchecken en een welkomsdrankje werden we met een golfkarretje naar onze pool-villa gebracht.
Daar werden we totaal verrast.
Wat mooi! Wat een waar paradijs! Het leek een riant buitenverblijf van een filmster.
Dit is ECHT honeymoon!!!
De kamer was zo groot! We hadden weinig tijd om uitgebreid te douchen, dus na een hele korte opfrisbeurt, snel naar Ubud, want onze eerste en enige zorg was geld. Dat moesten we toch echt in Ubud zelf gaan halen. Met het (gratis) shuttlebusje van het hotel stonden we een kwartiertje later in Ubud centrum op zoek naar een pinautomaat.
We hadden alles goed voorbereid, althans....
"Wat is eigenlijk de koers?" Ik moest echt zo lachen.
Patrick zag alleen maar bedragen met 5 of 6 nullen op het scherm.
"Uh", tja! Hij besloot 200.000 te pinnen. Maar toen het eruit kwam leek het wel weinig, want het was wel een bedrag van linksboven op het scherm. In Holland staat daar meestal € 20,-.
Hmm, dan maar 1 miljoen? Ik deed ook nog een poging en wilde meteen 2,5 miljoen. Maar dat kon weer niet. Wazig, dan zal dat wel veel zijn. Uiteindelijk lukte dat door 2x te pinnen.
Afijn, 4 miljoen Rps later stonden we weer buiten en besloten te gaan eten.
De ontvangst in The Payogan was hartelijk en na het inchecken en een welkomsdrankje werden we met een golfkarretje naar onze pool-villa gebracht.
Daar werden we totaal verrast.
Wat mooi! Wat een waar paradijs! Het leek een riant buitenverblijf van een filmster.
Dit is ECHT honeymoon!!!
De kamer was zo groot! We hadden weinig tijd om uitgebreid te douchen, dus na een hele korte opfrisbeurt, snel naar Ubud, want onze eerste en enige zorg was geld. Dat moesten we toch echt in Ubud zelf gaan halen. Met het (gratis) shuttlebusje van het hotel stonden we een kwartiertje later in Ubud centrum op zoek naar een pinautomaat.
We hadden alles goed voorbereid, althans....
"Wat is eigenlijk de koers?" Ik moest echt zo lachen.
Patrick zag alleen maar bedragen met 5 of 6 nullen op het scherm.
"Uh", tja! Hij besloot 200.000 te pinnen. Maar toen het eruit kwam leek het wel weinig, want het was wel een bedrag van linksboven op het scherm. In Holland staat daar meestal € 20,-.
Hmm, dan maar 1 miljoen? Ik deed ook nog een poging en wilde meteen 2,5 miljoen. Maar dat kon weer niet. Wazig, dan zal dat wel veel zijn. Uiteindelijk lukte dat door 2x te pinnen.
Afijn, 4 miljoen Rps later stonden we weer buiten en besloten te gaan eten.
Dag 2
We moesten tot 09.40 uur wachten om wederom te boarden. Om 10.05 uur vertrokken we naar Denpasar. Eigenlijk zit ik de hele tijd lijkbleek met kromme tenen in zo'n vliegtuig, want hoe leuk ook en hoe luxe: vliegen is niet echt mijn ding. Helemaal niet meer toen we na het opstijgen een enorme knal hoorden en er een soort vlam uit de linkervleugel kwam. Patrick zei: "kalm blijven", maar mij sprongen de tranen in de ogen toen ik iedereen verstijfd zag zitten. Na 10 minuten, het vliegtuig stortte intussen tijd niet neer, sprak de piloot: "wees gerust, niets aan de hand, we zijn getroffen door een blikseminslag, maar alles is oké. Pfffft!
Afijn, na 4,5 uur vliegen landden we om 14.30 uur veilig en wel in Denpasar, waar we ons volgende avontuur beleefden. We moesten eerst door een controle. Ik werd eruit gepikt en gefouilleerd, want er zaten metalen rondjes op mijn gympen. Schoenen uit, 3 dubbele check en oké. Daarna op naar nog een paspoortcontrole, waar je een visum moest kopen. Zonder USD's sloten we aan in een rij van inmiddels wel 300 mensen. Bizar wat er toen gebeurde: we werden aangesproken door een hoge pief, die vroeg of we een quick service wilden, een VIP treatment. Voordat we konden weigeren, had de aardige douanier onze paspoorten al uit onze handen getrokken en liep ermee weg. Kwam terug met 2 formulieren die hij voor ons invulde en nam ons mee naar een volgende hoge pief, die er 2 stempels op zette. We betaalden in Euro's en konden met visa doorstromen naar de douane. Nog een keer paspoort en onze vakantie kon beginnen........
Afijn, na 4,5 uur vliegen landden we om 14.30 uur veilig en wel in Denpasar, waar we ons volgende avontuur beleefden. We moesten eerst door een controle. Ik werd eruit gepikt en gefouilleerd, want er zaten metalen rondjes op mijn gympen. Schoenen uit, 3 dubbele check en oké. Daarna op naar nog een paspoortcontrole, waar je een visum moest kopen. Zonder USD's sloten we aan in een rij van inmiddels wel 300 mensen. Bizar wat er toen gebeurde: we werden aangesproken door een hoge pief, die vroeg of we een quick service wilden, een VIP treatment. Voordat we konden weigeren, had de aardige douanier onze paspoorten al uit onze handen getrokken en liep ermee weg. Kwam terug met 2 formulieren die hij voor ons invulde en nam ons mee naar een volgende hoge pief, die er 2 stempels op zette. We betaalden in Euro's en konden met visa doorstromen naar de douane. Nog een keer paspoort en onze vakantie kon beginnen........
maandag 23 maart 2009
Honeymoon
Al ruim voor de wekker wakker. Vandaag is de dag dat we naar Bali vertrekken.
Om 8.15 uur arriveerde Renate. Lekker vroeg, want dan konden we nog uitgebreid bijkletsen, ontbijten en koffie drinken. Renate had als verrassing een dvd van vrijgezellenfeest en huwelijk bij haar en nog wat foto's van de wintersport. Om 9.10 uur vertrokken we met Renate richting Schiphol. Tot onze verbazing geen maandagochtendfile. We kwamen om 09.45 uur op schiphol aan.
Het inchecken verliep ook al zo voorspoedig, dus ruim de tijd om te shoppen. Na een acculader, het nieuwste boek van Saskia Noort en een "Linda" vonden we het tijd om te lunchen. Beter hadden we dat niet gedaan, want behalve € 10,- voor 2 broodjes, kregen we tijdens de 2 vluchten geen enkele kans op te verhongeren.
Om 12.00 uur ging gate G4 open en om 12.50 uur konden we boarden. Toen we het vliegtuig betraden, vielen onze monden open van verbazing: wat een luxe vliegtuig! We vertrokken om 13.15 uur (NL). Ruim 11 uur later landden we op Hong Kong. Het was daar half 8 's ochtends.
Om 8.15 uur arriveerde Renate. Lekker vroeg, want dan konden we nog uitgebreid bijkletsen, ontbijten en koffie drinken. Renate had als verrassing een dvd van vrijgezellenfeest en huwelijk bij haar en nog wat foto's van de wintersport. Om 9.10 uur vertrokken we met Renate richting Schiphol. Tot onze verbazing geen maandagochtendfile. We kwamen om 09.45 uur op schiphol aan.
Het inchecken verliep ook al zo voorspoedig, dus ruim de tijd om te shoppen. Na een acculader, het nieuwste boek van Saskia Noort en een "Linda" vonden we het tijd om te lunchen. Beter hadden we dat niet gedaan, want behalve € 10,- voor 2 broodjes, kregen we tijdens de 2 vluchten geen enkele kans op te verhongeren.
Om 12.00 uur ging gate G4 open en om 12.50 uur konden we boarden. Toen we het vliegtuig betraden, vielen onze monden open van verbazing: wat een luxe vliegtuig! We vertrokken om 13.15 uur (NL). Ruim 11 uur later landden we op Hong Kong. Het was daar half 8 's ochtends.
donderdag 19 maart 2009
Nog 1 dagje werken!
Vandaag laatste werkdag voor de vakantie.
Allemaal lieve woordjes en berichtjes van collega's. Of ik al zenuwachtig ben.......?
Echt wel!
Om 17.30 uur belde ik Pat; ik heb vakantie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
En nog 2 nachtjes; oh my god, nu toch wel zenuwachtig geloof ik.
Patrick niet, die bikkel! Geloof er niets van!
Moet nog wel nieuwe nagellak hoor en Patrick wil nog een boek voor onze camera kopen.
(?!)
Dus we spreken af om gezellig naar de stad te gaan, wil tenslotte ook Jeroen van Inkel en Gijs Staverman wel zien hangen op de Grote Markt. Wel een spectakel!
Na Jill Sanders en nieuwe nagellak (nu echt stoppen met deze nerveuze uitspattingen) ben ik er echt (nu écht) gereed voor. We gaan gezellig naar de Italiaan.
Toen we thuis kwamen belde mijn moeder; René en Simone hebben een dochter! Geweldig!
Daarna slapen, want wel willen wel stralen zaterdag.
Allemaal lieve woordjes en berichtjes van collega's. Of ik al zenuwachtig ben.......?
Echt wel!
Om 17.30 uur belde ik Pat; ik heb vakantie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
En nog 2 nachtjes; oh my god, nu toch wel zenuwachtig geloof ik.
Patrick niet, die bikkel! Geloof er niets van!
Moet nog wel nieuwe nagellak hoor en Patrick wil nog een boek voor onze camera kopen.
(?!)
Dus we spreken af om gezellig naar de stad te gaan, wil tenslotte ook Jeroen van Inkel en Gijs Staverman wel zien hangen op de Grote Markt. Wel een spectakel!
Na Jill Sanders en nieuwe nagellak (nu echt stoppen met deze nerveuze uitspattingen) ben ik er echt (nu écht) gereed voor. We gaan gezellig naar de Italiaan.
Toen we thuis kwamen belde mijn moeder; René en Simone hebben een dochter! Geweldig!
Daarna slapen, want wel willen wel stralen zaterdag.
woensdag 18 maart 2009
Nog 3 nachtjes
Dat is lief! Elke dag krijgen we een e-card van Patrick zijn ouders. Vanmorgen een hele mooie met "nog 3 nachtjes". Iedere morgen weer een nieuwe verrassing!
dinsdag 17 maart 2009
Nog vier nachtjes te gaan...
Met nog slechts 4 nachtjes te gaan beginnen we in een soort trance alles af te ronden. We hadden uiteraard alles al heel lang geleden geregeld, maar zo op het laatste moment moeten we toch nog langs alles om het af te ronden, nog eventjes door te spreken, etc.
Verder zijn er een paar voorbereidingen kennelijk voor niets gedaan want zo belde gisteren de reisorganisatie dat onze reis deels overboekt was. Soms snap ik daar helemaal niets van, maar als ik het goed begrijp boeken de hotels tegenwoordig alles veels te ruim in omdat ze er per definitie al vanuit gaan dat mensen gaan afzeggen. Slechte zaak, want als mensen gewoon hun afspraken na komen, kunnen de hotels hun aspraken niet meer na komen. Beetje omgedraaide wereld....
Omdat we niet de wereld kunnen verbeteren besluiten we het luchtig te incasseren en te kijken naar het alternatief dat ze voorstellen. Op zich een mooi alternatief, maar toch een beetje jammer dat je zo vlak voor je vertrek nog een dag alles moet gaan vergelijken, uitzoeken, etc.
Vandaag hebben we besloten dat we het alternatief zullen aanvaarden. Nog eventjes gauw de resiorganisatie bellen en kijken of het concreet gemaakt kan worden. Dan weer afspraken maken over de nieuwe tickets die ze niet kunnen opsturen, etc.
Anja nog eventjes gauw naar de kapper, ik nog wat bijsluiters maken / snijden voor de bedankjes.... afijn... zo zijn het nog allemaal kleine dingetjes die gedaan moeten worden. Lekker onrustig en best vermoeiend, maar we laten ons niet tegenhouden. We zijn begonnen met aftellen! En in het kader van het aftellen ontvangen we nu dagelijks van Rob en Jannie een e-card met wat opbeurende teksten en plaatjes. Wel leuk bedacht!
Dus, nog 4 nachtjes..... en dan is het eindelijk zo ver!
Verder zijn er een paar voorbereidingen kennelijk voor niets gedaan want zo belde gisteren de reisorganisatie dat onze reis deels overboekt was. Soms snap ik daar helemaal niets van, maar als ik het goed begrijp boeken de hotels tegenwoordig alles veels te ruim in omdat ze er per definitie al vanuit gaan dat mensen gaan afzeggen. Slechte zaak, want als mensen gewoon hun afspraken na komen, kunnen de hotels hun aspraken niet meer na komen. Beetje omgedraaide wereld....
Omdat we niet de wereld kunnen verbeteren besluiten we het luchtig te incasseren en te kijken naar het alternatief dat ze voorstellen. Op zich een mooi alternatief, maar toch een beetje jammer dat je zo vlak voor je vertrek nog een dag alles moet gaan vergelijken, uitzoeken, etc.
Vandaag hebben we besloten dat we het alternatief zullen aanvaarden. Nog eventjes gauw de resiorganisatie bellen en kijken of het concreet gemaakt kan worden. Dan weer afspraken maken over de nieuwe tickets die ze niet kunnen opsturen, etc.
Anja nog eventjes gauw naar de kapper, ik nog wat bijsluiters maken / snijden voor de bedankjes.... afijn... zo zijn het nog allemaal kleine dingetjes die gedaan moeten worden. Lekker onrustig en best vermoeiend, maar we laten ons niet tegenhouden. We zijn begonnen met aftellen! En in het kader van het aftellen ontvangen we nu dagelijks van Rob en Jannie een e-card met wat opbeurende teksten en plaatjes. Wel leuk bedacht!
Dus, nog 4 nachtjes..... en dan is het eindelijk zo ver!
Finishing touch
Gisteravond naar de pedicure geweest. (Ik wil natuurlijk wel mooie teentjes op Bali.)
En vandaag heeft Simone onze haren nog even geknipt. Helemaal top! Daarna nog gezellig babbelen.
Ech bizar trouwens wat je jezelf allemaal toestaat als je gaat trouwen.
Alles gaat onder het mom van, "ja maar we gaan maar 1x trouwen......"
Ik heb me in de stad als een ware Shopaholic gemanifesteerd.
Nieuwe parfums, nagellak, lippenstiften, lingerie, cremes en andere hebbedingetjes.
Maar hoe verklaar je het als je thuis komt met drukknoopjes en een naaigarnituurtje?
Patrick moest om dit laatste wel heel erg lachen, An als er op Bali een gat in je t-shirt zit, trek je toch gewoon een andere aan? Tja, het zullen wel pré huwelijkse zenuwen zijn.
En vandaag heeft Simone onze haren nog even geknipt. Helemaal top! Daarna nog gezellig babbelen.
Ech bizar trouwens wat je jezelf allemaal toestaat als je gaat trouwen.
Alles gaat onder het mom van, "ja maar we gaan maar 1x trouwen......"
Ik heb me in de stad als een ware Shopaholic gemanifesteerd.
Nieuwe parfums, nagellak, lippenstiften, lingerie, cremes en andere hebbedingetjes.
Maar hoe verklaar je het als je thuis komt met drukknoopjes en een naaigarnituurtje?
Patrick moest om dit laatste wel heel erg lachen, An als er op Bali een gat in je t-shirt zit, trek je toch gewoon een andere aan? Tja, het zullen wel pré huwelijkse zenuwen zijn.
LIDO
Vandaag nog een detailgesprekje met het Lido. De puntjes op de i.
De tijden nog even doornemen, hoeveel gasten komen er en het menu nog iets aangepast.
Daarna nog even lekker gegeten in het Lido.
Thuisgekomen meteen ons mandje in, want we merken nu toch wel enige vermoeidheid.
We hebben alles nu afgerond, woensdag, donderdag en vrijdag geen afspraken meer.
Vrijdag zijn we allebei lekker vrij en kunnen we uitrusten voor zaterdag.
De tijden nog even doornemen, hoeveel gasten komen er en het menu nog iets aangepast.
Daarna nog even lekker gegeten in het Lido.
Thuisgekomen meteen ons mandje in, want we merken nu toch wel enige vermoeidheid.
We hebben alles nu afgerond, woensdag, donderdag en vrijdag geen afspraken meer.
Vrijdag zijn we allebei lekker vrij en kunnen we uitrusten voor zaterdag.
maandag 16 maart 2009
Jarig!!!!
36 (mooie leeftijd om te trouwen toch?)
Vandaag is mijn lieve vriendje jarig. 36x (redelijk slaapdronken) Hieper de piep Hoeraaaa moeten zingen 's nachts om 12.00 uur. Best vermoeiend!
We hadden afgesproken Patrick zijn verjaardag later te vieren, maar geen cadeautje op de dag zelf kan natuurlijk niet. Dus 's middags aan Pat gevraagd of hij alsjeblieft langs de Chinees wilde rijden, (want dan had ik nog tijd om langs de stad te gaan).
Twee Bjorn Borg shorts en 1 een portemonnee later kwamen Renate en Ferry nog een taartje eten en hebben we het toch nog een klein beetje gevierd.
Vandaag is mijn lieve vriendje jarig. 36x (redelijk slaapdronken) Hieper de piep Hoeraaaa moeten zingen 's nachts om 12.00 uur. Best vermoeiend!
We hadden afgesproken Patrick zijn verjaardag later te vieren, maar geen cadeautje op de dag zelf kan natuurlijk niet. Dus 's middags aan Pat gevraagd of hij alsjeblieft langs de Chinees wilde rijden, (want dan had ik nog tijd om langs de stad te gaan).
Twee Bjorn Borg shorts en 1 een portemonnee later kwamen Renate en Ferry nog een taartje eten en hebben we het toch nog een klein beetje gevierd.
zondag 15 maart 2009
Nog meer cadeautjes
Toen zaterdag ons huis "gereed voor trouwen" was verklaard vonden mijn moeder en Wiep het leuk om hun cadeau alvast te geven. We hadden al zoveel gehad en hier echt niet op gerekend, dus compleet verrast werden we meegenomen naar het meubelplein en mochten een mooie lamp uitzoeken voor in de woonkamer.
We hadden hier best al wat ideeën over gevormd, echter nog nooit de tijd voor genomen.
We zaten wel op aardig op 1 lijn. Het zou een RVS staande (lees-)lamp moeten zijn voor naast de bank, bij voorkeur mat.
Uiteindelijk zijn we geslaagd en mama en Wiep vonden het leuk als we ook nog een mooie lamp naast de tv neerzetten. We kozen voor een mooie witte bol, een soort donut.
We zijn er super blij mee. De woonkamer lijkt nu meer af. De lampen stralen rust uit.
We hadden hier best al wat ideeën over gevormd, echter nog nooit de tijd voor genomen.
We zaten wel op aardig op 1 lijn. Het zou een RVS staande (lees-)lamp moeten zijn voor naast de bank, bij voorkeur mat.
Uiteindelijk zijn we geslaagd en mama en Wiep vonden het leuk als we ook nog een mooie lamp naast de tv neerzetten. We kozen voor een mooie witte bol, een soort donut.
We zijn er super blij mee. De woonkamer lijkt nu meer af. De lampen stralen rust uit.
Nog 1 weekje............
Nog 1 weekje en dan zijn we man en vrouw. We hebben er onwijs zin in.
We kunnen er nu lekker rustig naar toe leven.
We hebben een paar drukke weken achter de rug. Van de ene afspraak naar de andere.
Ons werk, de dagelijkse boodschappen en huishoudelijke klusjes gingen natuurlijk gewoon door, maar daarnaast hadden we nogal wat afspraken te gaan. De pedicure, schoonheidsspecialiste, kapster, fotograaf, restaurant, een flink aantal verjaardagen, een familiedag, het Harpengala.
En dan nog Patrick's verjaardag a.s. maandag. Die tillen we over huwelijk en vakantie heen.
Wel vonden we het heel leuk dat onze beide ouders zaterdag zijn geweest. Hebben we het toch nog een beetje gevierd. Van mijn moeder en Wiep kreeg hij een envelop met inhoud om zelf wat leuks te kopen en Patrick kreeg van zijn ouders een hele mooie boormachine. Hij is er helemaal mee in zijn sas. Alleen ik heb nog steeds geen cadeau voor Pat’s verjaardag (het is al zondag en ik weet nog steeds niets.........).
Patrick is de laatste tijd aardig aan het klussen geweest om onze hobbykamer gereed te krijgen, want daar willen we graag onze trouwkleding aantrekken.
Er moest echt nog heel veel gebeuren. De vloer lag er nog niet; overal beton en onafgewerkte wanden. Echt fijn als je over 3 weken gaat trouwen. Dus op een zondagochtend een vloer uitgezocht en besteld en deze kon 1 week later al gelegd worden.
Patrick heeft heel wat gestuukt en geschuurd en dat gaf ontzettend veel stof; kortom het hele huis was wit. We hadden er best wel een beetje stress van.
Mijn moeder is daarom afgelopen woensdag in Almere gekomen om het huis een grote beurt te geven en afgelopen zaterdag is ze met Wiep gekomen. Wiep heeft Patrick boven geholpen met klussen en mama en ik hebben schoongemaakt.
We zijn erg blij met alle hulp die we gehad hebben: Patrick's ouders hebben ons af en toe geholpen met klussen, ook Richard en Margot hebben een steentje bijgedragen. Richard heeft geholpen met alle elektra. Het is nu boven bijna af en dat geeft rust in ons hoofd.
We kunnen niet wachten tot het zaterdag is..............
We kunnen er nu lekker rustig naar toe leven.
We hebben een paar drukke weken achter de rug. Van de ene afspraak naar de andere.
Ons werk, de dagelijkse boodschappen en huishoudelijke klusjes gingen natuurlijk gewoon door, maar daarnaast hadden we nogal wat afspraken te gaan. De pedicure, schoonheidsspecialiste, kapster, fotograaf, restaurant, een flink aantal verjaardagen, een familiedag, het Harpengala.
En dan nog Patrick's verjaardag a.s. maandag. Die tillen we over huwelijk en vakantie heen.
Wel vonden we het heel leuk dat onze beide ouders zaterdag zijn geweest. Hebben we het toch nog een beetje gevierd. Van mijn moeder en Wiep kreeg hij een envelop met inhoud om zelf wat leuks te kopen en Patrick kreeg van zijn ouders een hele mooie boormachine. Hij is er helemaal mee in zijn sas. Alleen ik heb nog steeds geen cadeau voor Pat’s verjaardag (het is al zondag en ik weet nog steeds niets.........).
Patrick is de laatste tijd aardig aan het klussen geweest om onze hobbykamer gereed te krijgen, want daar willen we graag onze trouwkleding aantrekken.
Er moest echt nog heel veel gebeuren. De vloer lag er nog niet; overal beton en onafgewerkte wanden. Echt fijn als je over 3 weken gaat trouwen. Dus op een zondagochtend een vloer uitgezocht en besteld en deze kon 1 week later al gelegd worden.
Patrick heeft heel wat gestuukt en geschuurd en dat gaf ontzettend veel stof; kortom het hele huis was wit. We hadden er best wel een beetje stress van.
Mijn moeder is daarom afgelopen woensdag in Almere gekomen om het huis een grote beurt te geven en afgelopen zaterdag is ze met Wiep gekomen. Wiep heeft Patrick boven geholpen met klussen en mama en ik hebben schoongemaakt.
We zijn erg blij met alle hulp die we gehad hebben: Patrick's ouders hebben ons af en toe geholpen met klussen, ook Richard en Margot hebben een steentje bijgedragen. Richard heeft geholpen met alle elektra. Het is nu boven bijna af en dat geeft rust in ons hoofd.
We kunnen niet wachten tot het zaterdag is..............
vrijdag 13 maart 2009
Ambtenaar van de Burgelijke Stand
We hadden nog niets van de ambtenaar gehoord, totdat ze tijdens ons gesprek bij Rosalie ineens belde. Ze zou vrijdagavond om 21.00 uur terugbellen....
Ineens allerlei vragen; En nu?, Moet je dat voorbereiden? Wat wil je in haar toespraak hebben?
Het mag niet te emotioneel, maar ook niet te luchtig. Waarom kies ik voor Patrick en hij voor mij? Waarom willen we trouwen?
Om te voorkomen dat de spontaniteit uit het verhaaltje zal verdwijnen hebben we besloten het absoluut niet voor te bereiden, maar het gewoon te laten gebeuren.
En dus zaten we vanavond vol spanning te wachten op haar telefoontje.
We moesten het toestel op intercom zetten, zodat we met zijn drieën tegelijk konden spreken.
Het werd het leuk gesprek van bijna 1,5 uur. We hebben er alle vertrouwen in dat ze onze gedachten goed zal verwoorden. Ze zal er een mooie en zeker warme toespraak van maken.
Ineens allerlei vragen; En nu?, Moet je dat voorbereiden? Wat wil je in haar toespraak hebben?
Het mag niet te emotioneel, maar ook niet te luchtig. Waarom kies ik voor Patrick en hij voor mij? Waarom willen we trouwen?
Om te voorkomen dat de spontaniteit uit het verhaaltje zal verdwijnen hebben we besloten het absoluut niet voor te bereiden, maar het gewoon te laten gebeuren.
En dus zaten we vanavond vol spanning te wachten op haar telefoontje.
We moesten het toestel op intercom zetten, zodat we met zijn drieën tegelijk konden spreken.
Het werd het leuk gesprek van bijna 1,5 uur. We hebben er alle vertrouwen in dat ze onze gedachten goed zal verwoorden. Ze zal er een mooie en zeker warme toespraak van maken.
donderdag 12 maart 2009
Topfotografe
Vandaag hebben we een gesprek met onze fotografe gehad. Ze is echt geweldig. Zo'n leuke, spontane vrouw, waarbij je direct op je gemak voelt. Ze zit boordevol goede ideeën en geeft waardevolle tips.
We hebben de grote dag met haar doorgenomen en we hebben er veel vertrouwen in.
Rosalie (Mijnheer) heeft al diverse awards gewonnen en voor 2009 is ze wederom genomineerd.
We hebben de grote dag met haar doorgenomen en we hebben er veel vertrouwen in.
Rosalie (Mijnheer) heeft al diverse awards gewonnen en voor 2009 is ze wederom genomineerd.
woensdag 11 maart 2009
Jurkenstress
Op woensdag 25 februari ben ik met mama nogmaals naar Rotterdam geweest. Dit maal om de jurk af te laten spelden aan de onderkant. Dit kon 4 februari niet gelijktijdig, omdat hij eerst ingenomen moest worden om daarna de onderkant te bepalen.
Ik was wel een beetje nerveus, want hij zou 8 cm nauwer zijn. Ik vond dat belachelijk veel; "als ik nog maar kon ademen". Maar hij was nog te groot. Ik heb bijna 3 uur op hoge hakken stilgestaan. Speldje hier, speldje daar, rechternaad los, linkernaad los. Ik heb niet zo gauw stress van iets, maar op dat moment wel even. Snik! Kon ik hem dus nog niet meenemen en moest nog een keertje terugkomen. Afijn, de coupeuse maakt er gewoon maatje 36 van en volgende week zou hij echt goed zijn. Dus 4 maart weer een tripje naar Rotterdam. Mijn moeder wederom van Friesland naar Almere, vervolgens naar Rotterdam en 's avonds weer terug. Maar ja dochter in nood....
Opnieuw passen dus: probleempjes waren bijna alle opgelost. Jurk zat bijna als gegoten, maar helaas afvallen geschiedt ook op minder noodzakelijke plaatsen. Dus er moesten wederom wat speldjes in.
Conclusie: volgende week zou hij ECHT mee naar huis kunnen.
Vandaag ben ik in mijn eentje naar Rotterdam gegaan. Mijn moeder is wel naar Almere gekomen. Ze ging ons huis schoonmaken voor de grote dag en zou dan 's avonds de jurk mee naar Noordwolde nemen. Patrick mag hem natuurlijk niet zien.
De jurk zit nu echt perfect. Ik vind hem prachtig. Ben er super blij mee.
Ik was wel een beetje nerveus, want hij zou 8 cm nauwer zijn. Ik vond dat belachelijk veel; "als ik nog maar kon ademen". Maar hij was nog te groot. Ik heb bijna 3 uur op hoge hakken stilgestaan. Speldje hier, speldje daar, rechternaad los, linkernaad los. Ik heb niet zo gauw stress van iets, maar op dat moment wel even. Snik! Kon ik hem dus nog niet meenemen en moest nog een keertje terugkomen. Afijn, de coupeuse maakt er gewoon maatje 36 van en volgende week zou hij echt goed zijn. Dus 4 maart weer een tripje naar Rotterdam. Mijn moeder wederom van Friesland naar Almere, vervolgens naar Rotterdam en 's avonds weer terug. Maar ja dochter in nood....
Opnieuw passen dus: probleempjes waren bijna alle opgelost. Jurk zat bijna als gegoten, maar helaas afvallen geschiedt ook op minder noodzakelijke plaatsen. Dus er moesten wederom wat speldjes in.
Conclusie: volgende week zou hij ECHT mee naar huis kunnen.
Vandaag ben ik in mijn eentje naar Rotterdam gegaan. Mijn moeder is wel naar Almere gekomen. Ze ging ons huis schoonmaken voor de grote dag en zou dan 's avonds de jurk mee naar Noordwolde nemen. Patrick mag hem natuurlijk niet zien.
De jurk zit nu echt perfect. Ik vind hem prachtig. Ben er super blij mee.
zondag 8 maart 2009
Cadeautjes per post............
Wat een verrassing! !!!!!!
Zaterdagochtend ging de bel. Ik dacht; "Aha, de post; mijn boek!"
Ik kreeg van de postbode een doos in mijn handen gedrukt en zei bijna teleurgesteld: hmm, dat lijkt niet echt op een boek". "Nee hè, maar ik heb nog veel meer pakketjes voor jullie."
Enigzins verbaasd en zeker verrast liep ik met mijn armen vol pakketjes terug naar binnen. Patrick verwachtte wel een pakje uit de VS, maar was ook behoorlijk verbaasd toen ik de stapel pakketjes op het aanrecht legde.
Overal stond "aan Anja en Patrick" op, wat onze nieuwsgierigheid alleen nog maar groter maakte.
Allemaal cadeautjes van onze zeepvriendjes. Wat leuk!!!!!!!!!!!
Zeepjes, onderzetters, badzouten, boekje, parfum, een zeepketting, een fles rode bubbles....
Echt helemaal geweldig! En als ik de verhalen moet geloven, hebben er nog veel meer mensen meegedaan met de verrassings swap. Allemaal dankzij Yvonne, die deze verassing op touw blijkt te hebben gezet. En als het nog niet genoeg was; toen we 's avonds thuis kwamen, zat de brievenbus ook nog eens vol met pakjes en enveloppen. We voelden ons even een BN-er met fanmail.
Echt top! Erg bedankt!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Zaterdagochtend ging de bel. Ik dacht; "Aha, de post; mijn boek!"
Ik kreeg van de postbode een doos in mijn handen gedrukt en zei bijna teleurgesteld: hmm, dat lijkt niet echt op een boek". "Nee hè, maar ik heb nog veel meer pakketjes voor jullie."
Enigzins verbaasd en zeker verrast liep ik met mijn armen vol pakketjes terug naar binnen. Patrick verwachtte wel een pakje uit de VS, maar was ook behoorlijk verbaasd toen ik de stapel pakketjes op het aanrecht legde.
Overal stond "aan Anja en Patrick" op, wat onze nieuwsgierigheid alleen nog maar groter maakte.
Allemaal cadeautjes van onze zeepvriendjes. Wat leuk!!!!!!!!!!!
Zeepjes, onderzetters, badzouten, boekje, parfum, een zeepketting, een fles rode bubbles....
Echt helemaal geweldig! En als ik de verhalen moet geloven, hebben er nog veel meer mensen meegedaan met de verrassings swap. Allemaal dankzij Yvonne, die deze verassing op touw blijkt te hebben gezet. En als het nog niet genoeg was; toen we 's avonds thuis kwamen, zat de brievenbus ook nog eens vol met pakjes en enveloppen. We voelden ons even een BN-er met fanmail.
Echt top! Erg bedankt!!!!!!!!!!!!!!!!!!
maandag 16 februari 2009
Ik ben nog een beetje brak
Nog een beetje brak, hoofdpijn en voel ongeveer elke spier in mijn lichaam... ja, ja, ze bestaan!
Afgelopen weekend zijn Anja en Ik onverwacht ontvoert voor ons vrijgezellen feestje :-)
Zaterdag morgen (heeeeeel vroeg) belde renate naar de mobiel van Anja. Anja was nog boven dus om te voorkomen dat het gesprek weer naar haar voice mail zou gaan nam ik de telefoon op. 'Goedemorgen, met renate, ik kom er nu aan....'
Uhhhhhh...., ik kom er nu aan? Dacht ik nog nauwelijks wakker en vervolgens maar de telefoon aan Anja gegeven. Schoorvoetend gaf Anja aan dat we vandaag toch niet gingen klussen, maar dat er een verrassing was. Ze wilde niet vertellen wat, maar wel dat ik om ongeveer 13:00 klaar moest zijn. En vervolgens ging Anja weg???
Oke, één uur klaar staan... kijkend naar de rommel en het idee dat ik de muren wilde stuken heb ik maar besloten om wat andere dingen te gaan doen. Per slot van rekening is het al snel zo laat en dan wil ik niet voor verrassingen komen te staan. Op een gegeven moment gaat de bel. Eén of andere vent die kinderpostzegels wil verkopen en of ik eventjes het hek open wil doen. Ik dacht het eventjes niet! Bijdehand dat die vent aan de intercom was. Op een gegeven moment had ik echt zo iets van ik ga naar beneden totdat ik de stem van Natas hoorde die lachend riep dat ik gewoon open moest doen. Toen pas drong het tot me door...
Afijn, daarna zijn we eventjes wat gaan drinken met Rob en Natas en daarna Ferry opgehaald om vervolgens richting Harderwijk te vertrekken. Ik had geen flauw idee hoe of wat en moest ook mijn spullen pakken.
Uiteindelijk 3 spannende heats gereden op de kartbaan waarna we gingen eten in Harderwijk. Heerlijke ossenhaas met pepersaus! Mjammie! En natuurlijk weer gezellig met de meiden er bij!
Na het eten is iedereen weer richting huis gegaan. Natas en Rob zijn nog mee gegaan om gezellig naar eventjes na te drinken. Dat hebben we geweten! 4 uur naar ons mandje waarna om half 8 de wekker rinkelde...
Ja ja, we moesten nog naar Breda.... pfff...
Vermoeidend maar zeker leuk!
Afgelopen weekend zijn Anja en Ik onverwacht ontvoert voor ons vrijgezellen feestje :-)
Zaterdag morgen (heeeeeel vroeg) belde renate naar de mobiel van Anja. Anja was nog boven dus om te voorkomen dat het gesprek weer naar haar voice mail zou gaan nam ik de telefoon op. 'Goedemorgen, met renate, ik kom er nu aan....'
Uhhhhhh...., ik kom er nu aan? Dacht ik nog nauwelijks wakker en vervolgens maar de telefoon aan Anja gegeven. Schoorvoetend gaf Anja aan dat we vandaag toch niet gingen klussen, maar dat er een verrassing was. Ze wilde niet vertellen wat, maar wel dat ik om ongeveer 13:00 klaar moest zijn. En vervolgens ging Anja weg???
Oke, één uur klaar staan... kijkend naar de rommel en het idee dat ik de muren wilde stuken heb ik maar besloten om wat andere dingen te gaan doen. Per slot van rekening is het al snel zo laat en dan wil ik niet voor verrassingen komen te staan. Op een gegeven moment gaat de bel. Eén of andere vent die kinderpostzegels wil verkopen en of ik eventjes het hek open wil doen. Ik dacht het eventjes niet! Bijdehand dat die vent aan de intercom was. Op een gegeven moment had ik echt zo iets van ik ga naar beneden totdat ik de stem van Natas hoorde die lachend riep dat ik gewoon open moest doen. Toen pas drong het tot me door...
Afijn, daarna zijn we eventjes wat gaan drinken met Rob en Natas en daarna Ferry opgehaald om vervolgens richting Harderwijk te vertrekken. Ik had geen flauw idee hoe of wat en moest ook mijn spullen pakken.
Uiteindelijk 3 spannende heats gereden op de kartbaan waarna we gingen eten in Harderwijk. Heerlijke ossenhaas met pepersaus! Mjammie! En natuurlijk weer gezellig met de meiden er bij!
Na het eten is iedereen weer richting huis gegaan. Natas en Rob zijn nog mee gegaan om gezellig naar eventjes na te drinken. Dat hebben we geweten! 4 uur naar ons mandje waarna om half 8 de wekker rinkelde...
Ja ja, we moesten nog naar Breda.... pfff...
Vermoeidend maar zeker leuk!
donderdag 12 februari 2009
Muziek
Vandaag hebben we muziek dan eindelijk definitief op cd-rom gezet. Binnenkort laten we deze testen in het gemeentehuis. Je dient 2 cd's mee te nemen op de grote dag. You never know....
Best pittig om een juiste muziekkeuze te maken. Nu ik echt ga trouwen, had ik uiteraard niets liever gewild dat mijn vader me weg zou geven. Dat gaat helaas niet, maar ik heb van mijn moeder gehoord, dat hij het heel graag gedaan zou hebben.
We hebben hier nu een vorm aangegeven op een door ons verkozen manier. Geen sentimeel gedoe en zonder er nadruk op te leggen, is papa er voor mij, in welke hoedanigheid dan ook, toch bij.
Het tweede nummer is zo'n echt ceremonienummer en het derde omdat we gewoon stapel op elkaar zijn.
Eigenlijk valt dat pittig best mee!
Best pittig om een juiste muziekkeuze te maken. Nu ik echt ga trouwen, had ik uiteraard niets liever gewild dat mijn vader me weg zou geven. Dat gaat helaas niet, maar ik heb van mijn moeder gehoord, dat hij het heel graag gedaan zou hebben.
We hebben hier nu een vorm aangegeven op een door ons verkozen manier. Geen sentimeel gedoe en zonder er nadruk op te leggen, is papa er voor mij, in welke hoedanigheid dan ook, toch bij.
Het tweede nummer is zo'n echt ceremonienummer en het derde omdat we gewoon stapel op elkaar zijn.
Eigenlijk valt dat pittig best mee!
woensdag 4 februari 2009
Verwend door mama
Na proefkapsel en make-up kwam mama om vervolgens naar Rotterdam te gaan.
We zouden bij de Bijenkorf lunchen, echter hadden veel te lang zitten koffie drinken in Almere, dus van uitgebreid lunchen kon geen sprake meer zijn. Snel een broodje V&D dan maar.
Om 2 uur hadden we een afspraak.
Na de cappuchino mocht ik mijn jurk en toebehoren passen.
Lingerie: perfect. Schoenen: minder blij. Deze laatste waren te klein. Een maatje groter ook meteen veel te groot, dus koos ik voor een ander model. Uiteindelijk een paar kalfslederen schoenen, die als pantoffeltjes zitten.
Prijs niet als pantoffeltjes, maar ja je wilt ook geen blaren.
De jurk (ik vind hem nog steeds de mooiste): te groot!
Dus, na enige discussie tussen mama en coupeuse, werden er van alle kanten spelden in me geprikt. Over 3 weekjes terugkomen voor de onderkant. Mag nu niet meer aankomen of afvallen. Hmm, lastig! Goede voornemens meteen weer opzij gezet en met mama en Patrick uitgebreid en culinair getafeld.
Ik wilde hiermee mama verrassen en tevens bedanken; want vandaag heeft ze me weer zo ongelooflijk verwend.
Behalve de trouwjurk die ik van haar heb gehad, heeft ze me ook lingerie, schoenen en de accessoires cadeau gegeven.
(Niet zeggen tegen mijn zus hoor, moet verrassing blijven voor als zij trouwt.)
We zouden bij de Bijenkorf lunchen, echter hadden veel te lang zitten koffie drinken in Almere, dus van uitgebreid lunchen kon geen sprake meer zijn. Snel een broodje V&D dan maar.
Om 2 uur hadden we een afspraak.
Na de cappuchino mocht ik mijn jurk en toebehoren passen.
Lingerie: perfect. Schoenen: minder blij. Deze laatste waren te klein. Een maatje groter ook meteen veel te groot, dus koos ik voor een ander model. Uiteindelijk een paar kalfslederen schoenen, die als pantoffeltjes zitten.
Prijs niet als pantoffeltjes, maar ja je wilt ook geen blaren.
De jurk (ik vind hem nog steeds de mooiste): te groot!
Dus, na enige discussie tussen mama en coupeuse, werden er van alle kanten spelden in me geprikt. Over 3 weekjes terugkomen voor de onderkant. Mag nu niet meer aankomen of afvallen. Hmm, lastig! Goede voornemens meteen weer opzij gezet en met mama en Patrick uitgebreid en culinair getafeld.
Ik wilde hiermee mama verrassen en tevens bedanken; want vandaag heeft ze me weer zo ongelooflijk verwend.
Behalve de trouwjurk die ik van haar heb gehad, heeft ze me ook lingerie, schoenen en de accessoires cadeau gegeven.
(Niet zeggen tegen mijn zus hoor, moet verrassing blijven voor als zij trouwt.)
Proefkapsel
Hoe ga je er uit zien op de grote dag?! Hoe doe je je haar?
Los, opgestoken? Roosjes, plukjes? Hoed, sluier, diadeem? Let wel: Ik heb mijn haar nooit los, ofwel nauwelijks!
De laatste tijd moet ik me wel inhouden om niet naar de kapper te rennen om een verfbadje en de schaar er flink in, maar Sylvia (lees: schoonheidsspecialiste/visagiste/ kapster) wil het zo lang mogelijk houden en een kleurtje kan beter op het laatste moment.
Hmm. Nog even tanden bijten dus, wil ik er most stralend uitzien half maart.
Afijn, vandaag een proefkapsel gehad, en een proef make-up.
Geweldig! Twee uur op de kapperstoel gezeten, maar het resultaat mocht er zijn.
Hoop dat deze generale geëvenaard wordt op de grote dag.
Los, opgestoken? Roosjes, plukjes? Hoed, sluier, diadeem? Let wel: Ik heb mijn haar nooit los, ofwel nauwelijks!
De laatste tijd moet ik me wel inhouden om niet naar de kapper te rennen om een verfbadje en de schaar er flink in, maar Sylvia (lees: schoonheidsspecialiste/visagiste/ kapster) wil het zo lang mogelijk houden en een kleurtje kan beter op het laatste moment.
Hmm. Nog even tanden bijten dus, wil ik er most stralend uitzien half maart.
Afijn, vandaag een proefkapsel gehad, en een proef make-up.
Geweldig! Twee uur op de kapperstoel gezeten, maar het resultaat mocht er zijn.
Hoop dat deze generale geëvenaard wordt op de grote dag.
woensdag 14 januari 2009
Bedankjes
Geen trouwerij zonder bedankjes.
Bij het maken van leuke cadeautjes en andere verwennerijen draaien we tegenwoordig onze handen niet meer om. De een na de andere creatie knutselen we in elkaar en dan zou het wel heel vreemd zijn als we de kans om een leuk bedankje voor onze gasten te maken laten schieten.
Toch blijft het vreemd. Als je iets voor jezelf maakt kijk je altijd door een andere bril, want ook dit keer hadden we het zwaar met het bedenken en uitvoeren. Veel ideeën uitgewerkt, getest en weer opnieuw terug naar het basis idee. Sjeempie...
Maarrr... ...ik geloof dat we nu eindelijk toch iets hebben gevonden waar we helemaal blij mee zijn. Nu nog voldoende exemplaren binnen de juiste tijd gereed maken. Het liefst zou ik een foto plaatsen dat jullie ook zien waarom wij nu zo enthousiast zijn. Nog eventjes geduld dan maar...
Ik hoop dat jullie er ook blij mee zijn :-)
Bij het maken van leuke cadeautjes en andere verwennerijen draaien we tegenwoordig onze handen niet meer om. De een na de andere creatie knutselen we in elkaar en dan zou het wel heel vreemd zijn als we de kans om een leuk bedankje voor onze gasten te maken laten schieten.
Toch blijft het vreemd. Als je iets voor jezelf maakt kijk je altijd door een andere bril, want ook dit keer hadden we het zwaar met het bedenken en uitvoeren. Veel ideeën uitgewerkt, getest en weer opnieuw terug naar het basis idee. Sjeempie...
Maarrr... ...ik geloof dat we nu eindelijk toch iets hebben gevonden waar we helemaal blij mee zijn. Nu nog voldoende exemplaren binnen de juiste tijd gereed maken. Het liefst zou ik een foto plaatsen dat jullie ook zien waarom wij nu zo enthousiast zijn. Nog eventjes geduld dan maar...
Ik hoop dat jullie er ook blij mee zijn :-)
dinsdag 13 januari 2009
Druk op de drukker
Vanmorgen voordat we naar ons werk reden, even snel langs drukker geweest om drukproef te bekijken. We hadden er een beetje vaart achter gezet, want vorige week werd ons in eerste instantie verteld dat een en ander 2 à 3 weken in beslag zou nemen.
Niet dus! Gewoon 3 werkdagen. Het kan dus wel!
Vorige week woensdag heb ik gevraagd of ze de kaarten alvast kunnen bestellen, zodat, als we zaterdag de tekst zouden aanleveren, de kaarten dinsdag gedrukt konden worden en...
na het zien van de drukproef: morgen al gereed! Ben benieuwd.
Niet dus! Gewoon 3 werkdagen. Het kan dus wel!
Vorige week woensdag heb ik gevraagd of ze de kaarten alvast kunnen bestellen, zodat, als we zaterdag de tekst zouden aanleveren, de kaarten dinsdag gedrukt konden worden en...
na het zien van de drukproef: morgen al gereed! Ben benieuwd.
donderdag 8 januari 2009
Versierde zaal
Als je alles gewoon op je gemak regelt, kost het ook geen stress
en beter regelen we alles ook "bijtijds".
Ik was altijd nog al "van het laatste moment", maaaaar zie hier mijn nieuwe ik!
Vanavond gaan we naar het bedrijf dat de zaalversiering regelt. Mogen we "de kleurtjes" uitzoeken. Verrassend! We houden wel van neutraal, dus moeilijk zal de keuze niet worden.
By the way; dat is wel een van de laatste dingetjes. De rest is allemaal al ingevuld.
en beter regelen we alles ook "bijtijds".
Ik was altijd nog al "van het laatste moment", maaaaar zie hier mijn nieuwe ik!
Vanavond gaan we naar het bedrijf dat de zaalversiering regelt. Mogen we "de kleurtjes" uitzoeken. Verrassend! We houden wel van neutraal, dus moeilijk zal de keuze niet worden.
By the way; dat is wel een van de laatste dingetjes. De rest is allemaal al ingevuld.
Kaarten
De kaarten zijn besteld! Was nog best een pittig klusje. Welke kaart, hoeveel, en (niet onbelangrijk) welke tekst? Uiteindelijk, vinden wij, een juiste keuze gemaakt en dus vandaag besteld!
Spannend ook wel een beetje. We hebben tot zaterdagochtend de tijd om over de gekozen tekst na te denken, waarna een setproef gemaakt zal worden. Deze is dinsdagochtend al gereed. Indien we akkoord gaan, worden ze a.s. woensdag al gedrukt. Dus dat wordt kaarten schrijven volgend weekend!
Spannend ook wel een beetje. We hebben tot zaterdagochtend de tijd om over de gekozen tekst na te denken, waarna een setproef gemaakt zal worden. Deze is dinsdagochtend al gereed. Indien we akkoord gaan, worden ze a.s. woensdag al gedrukt. Dus dat wordt kaarten schrijven volgend weekend!
woensdag 7 januari 2009
Muziek
Wel of geen muziek? Die keuze was snel gemaakt toen we iemand hoorden zingen, waar we beiden kippenvel van kregen.
Dus een afspraak gemaakt (ofwel eigenlijk meteen geboekt).
15 feburari gaan we kennismaken en het programma doornemen.
Dus een afspraak gemaakt (ofwel eigenlijk meteen geboekt).
15 feburari gaan we kennismaken en het programma doornemen.
maandag 5 januari 2009
Geboekt!
We hebben geboekt!!!! Net met min 10°C naar het reisbureau gelopen. Maar het is gelukt.
Geweldig! We gaan gewoon (!) naar Bali. We zijn er helemaal blij mee. Wordt wel een lange trip. Bijna 20 uur later komen we vanaf Amsterdam, via Hong Kong, aan op Bali. Maar daarna kunnen we 14 dagen relaxen. Wel grappig; kunnen we ook zeggen dat we ooit in Hong Kong zijn geweest......
Geweldig! We gaan gewoon (!) naar Bali. We zijn er helemaal blij mee. Wordt wel een lange trip. Bijna 20 uur later komen we vanaf Amsterdam, via Hong Kong, aan op Bali. Maar daarna kunnen we 14 dagen relaxen. Wel grappig; kunnen we ook zeggen dat we ooit in Hong Kong zijn geweest......
vrijdag 2 januari 2009
Juwelen bij de jurk?
Vanmiddag een kijkje genomen bij de juwelier.
Bij zo'n jurk hoort uiteraard iets speciaals.
De mevrouw in de zaak had alle tijd voor me, zeker toen ik vertelde dat het voor mijn trouwen is. Uiteindelijk lag er zoveel moois op tafel en werd de keuze steeds moeilijker. Maar...
je kan stellen dat mijn missie geslaagd is.
Bij zo'n jurk hoort uiteraard iets speciaals.
De mevrouw in de zaak had alle tijd voor me, zeker toen ik vertelde dat het voor mijn trouwen is. Uiteindelijk lag er zoveel moois op tafel en werd de keuze steeds moeilijker. Maar...
je kan stellen dat mijn missie geslaagd is.
Abonneren op:
Posts (Atom)