Bij de uitgang van het vliegveld in Denpasar werden we opgewacht door een Nederlands sprekende gids van OAD die ons in 1,5 uur naar ons hotel 10 km. buiten Ubud bracht. We kregen een cadeautje van hem; een doos met zeepjes, wierrook, scrub etc.
De ontvangst in The Payogan was hartelijk en na het inchecken en een welkomsdrankje werden we met een golfkarretje naar onze pool-villa gebracht.
Daar werden we totaal verrast.
Wat mooi! Wat een waar paradijs! Het leek een riant buitenverblijf van een filmster.
Dit is ECHT honeymoon!!!
De kamer was zo groot! We hadden weinig tijd om uitgebreid te douchen, dus na een hele korte opfrisbeurt, snel naar Ubud, want onze eerste en enige zorg was geld. Dat moesten we toch echt in Ubud zelf gaan halen. Met het (gratis) shuttlebusje van het hotel stonden we een kwartiertje later in Ubud centrum op zoek naar een pinautomaat.
We hadden alles goed voorbereid, althans....
"Wat is eigenlijk de koers?" Ik moest echt zo lachen.
Patrick zag alleen maar bedragen met 5 of 6 nullen op het scherm.
"Uh", tja! Hij besloot 200.000 te pinnen. Maar toen het eruit kwam leek het wel weinig, want het was wel een bedrag van linksboven op het scherm. In Holland staat daar meestal € 20,-.
Hmm, dan maar 1 miljoen? Ik deed ook nog een poging en wilde meteen 2,5 miljoen. Maar dat kon weer niet. Wazig, dan zal dat wel veel zijn. Uiteindelijk lukte dat door 2x te pinnen.
Afijn, 4 miljoen Rps later stonden we weer buiten en besloten te gaan eten.
dinsdag 24 maart 2009
Dag 2
We moesten tot 09.40 uur wachten om wederom te boarden. Om 10.05 uur vertrokken we naar Denpasar. Eigenlijk zit ik de hele tijd lijkbleek met kromme tenen in zo'n vliegtuig, want hoe leuk ook en hoe luxe: vliegen is niet echt mijn ding. Helemaal niet meer toen we na het opstijgen een enorme knal hoorden en er een soort vlam uit de linkervleugel kwam. Patrick zei: "kalm blijven", maar mij sprongen de tranen in de ogen toen ik iedereen verstijfd zag zitten. Na 10 minuten, het vliegtuig stortte intussen tijd niet neer, sprak de piloot: "wees gerust, niets aan de hand, we zijn getroffen door een blikseminslag, maar alles is oké. Pfffft!
Afijn, na 4,5 uur vliegen landden we om 14.30 uur veilig en wel in Denpasar, waar we ons volgende avontuur beleefden. We moesten eerst door een controle. Ik werd eruit gepikt en gefouilleerd, want er zaten metalen rondjes op mijn gympen. Schoenen uit, 3 dubbele check en oké. Daarna op naar nog een paspoortcontrole, waar je een visum moest kopen. Zonder USD's sloten we aan in een rij van inmiddels wel 300 mensen. Bizar wat er toen gebeurde: we werden aangesproken door een hoge pief, die vroeg of we een quick service wilden, een VIP treatment. Voordat we konden weigeren, had de aardige douanier onze paspoorten al uit onze handen getrokken en liep ermee weg. Kwam terug met 2 formulieren die hij voor ons invulde en nam ons mee naar een volgende hoge pief, die er 2 stempels op zette. We betaalden in Euro's en konden met visa doorstromen naar de douane. Nog een keer paspoort en onze vakantie kon beginnen........
Afijn, na 4,5 uur vliegen landden we om 14.30 uur veilig en wel in Denpasar, waar we ons volgende avontuur beleefden. We moesten eerst door een controle. Ik werd eruit gepikt en gefouilleerd, want er zaten metalen rondjes op mijn gympen. Schoenen uit, 3 dubbele check en oké. Daarna op naar nog een paspoortcontrole, waar je een visum moest kopen. Zonder USD's sloten we aan in een rij van inmiddels wel 300 mensen. Bizar wat er toen gebeurde: we werden aangesproken door een hoge pief, die vroeg of we een quick service wilden, een VIP treatment. Voordat we konden weigeren, had de aardige douanier onze paspoorten al uit onze handen getrokken en liep ermee weg. Kwam terug met 2 formulieren die hij voor ons invulde en nam ons mee naar een volgende hoge pief, die er 2 stempels op zette. We betaalden in Euro's en konden met visa doorstromen naar de douane. Nog een keer paspoort en onze vakantie kon beginnen........
maandag 23 maart 2009
Honeymoon
Al ruim voor de wekker wakker. Vandaag is de dag dat we naar Bali vertrekken.
Om 8.15 uur arriveerde Renate. Lekker vroeg, want dan konden we nog uitgebreid bijkletsen, ontbijten en koffie drinken. Renate had als verrassing een dvd van vrijgezellenfeest en huwelijk bij haar en nog wat foto's van de wintersport. Om 9.10 uur vertrokken we met Renate richting Schiphol. Tot onze verbazing geen maandagochtendfile. We kwamen om 09.45 uur op schiphol aan.
Het inchecken verliep ook al zo voorspoedig, dus ruim de tijd om te shoppen. Na een acculader, het nieuwste boek van Saskia Noort en een "Linda" vonden we het tijd om te lunchen. Beter hadden we dat niet gedaan, want behalve € 10,- voor 2 broodjes, kregen we tijdens de 2 vluchten geen enkele kans op te verhongeren.
Om 12.00 uur ging gate G4 open en om 12.50 uur konden we boarden. Toen we het vliegtuig betraden, vielen onze monden open van verbazing: wat een luxe vliegtuig! We vertrokken om 13.15 uur (NL). Ruim 11 uur later landden we op Hong Kong. Het was daar half 8 's ochtends.
Om 8.15 uur arriveerde Renate. Lekker vroeg, want dan konden we nog uitgebreid bijkletsen, ontbijten en koffie drinken. Renate had als verrassing een dvd van vrijgezellenfeest en huwelijk bij haar en nog wat foto's van de wintersport. Om 9.10 uur vertrokken we met Renate richting Schiphol. Tot onze verbazing geen maandagochtendfile. We kwamen om 09.45 uur op schiphol aan.
Het inchecken verliep ook al zo voorspoedig, dus ruim de tijd om te shoppen. Na een acculader, het nieuwste boek van Saskia Noort en een "Linda" vonden we het tijd om te lunchen. Beter hadden we dat niet gedaan, want behalve € 10,- voor 2 broodjes, kregen we tijdens de 2 vluchten geen enkele kans op te verhongeren.
Om 12.00 uur ging gate G4 open en om 12.50 uur konden we boarden. Toen we het vliegtuig betraden, vielen onze monden open van verbazing: wat een luxe vliegtuig! We vertrokken om 13.15 uur (NL). Ruim 11 uur later landden we op Hong Kong. Het was daar half 8 's ochtends.
donderdag 19 maart 2009
Nog 1 dagje werken!
Vandaag laatste werkdag voor de vakantie.
Allemaal lieve woordjes en berichtjes van collega's. Of ik al zenuwachtig ben.......?
Echt wel!
Om 17.30 uur belde ik Pat; ik heb vakantie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
En nog 2 nachtjes; oh my god, nu toch wel zenuwachtig geloof ik.
Patrick niet, die bikkel! Geloof er niets van!
Moet nog wel nieuwe nagellak hoor en Patrick wil nog een boek voor onze camera kopen.
(?!)
Dus we spreken af om gezellig naar de stad te gaan, wil tenslotte ook Jeroen van Inkel en Gijs Staverman wel zien hangen op de Grote Markt. Wel een spectakel!
Na Jill Sanders en nieuwe nagellak (nu echt stoppen met deze nerveuze uitspattingen) ben ik er echt (nu écht) gereed voor. We gaan gezellig naar de Italiaan.
Toen we thuis kwamen belde mijn moeder; René en Simone hebben een dochter! Geweldig!
Daarna slapen, want wel willen wel stralen zaterdag.
Allemaal lieve woordjes en berichtjes van collega's. Of ik al zenuwachtig ben.......?
Echt wel!
Om 17.30 uur belde ik Pat; ik heb vakantie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
En nog 2 nachtjes; oh my god, nu toch wel zenuwachtig geloof ik.
Patrick niet, die bikkel! Geloof er niets van!
Moet nog wel nieuwe nagellak hoor en Patrick wil nog een boek voor onze camera kopen.
(?!)
Dus we spreken af om gezellig naar de stad te gaan, wil tenslotte ook Jeroen van Inkel en Gijs Staverman wel zien hangen op de Grote Markt. Wel een spectakel!
Na Jill Sanders en nieuwe nagellak (nu echt stoppen met deze nerveuze uitspattingen) ben ik er echt (nu écht) gereed voor. We gaan gezellig naar de Italiaan.
Toen we thuis kwamen belde mijn moeder; René en Simone hebben een dochter! Geweldig!
Daarna slapen, want wel willen wel stralen zaterdag.
woensdag 18 maart 2009
Nog 3 nachtjes
Dat is lief! Elke dag krijgen we een e-card van Patrick zijn ouders. Vanmorgen een hele mooie met "nog 3 nachtjes". Iedere morgen weer een nieuwe verrassing!
dinsdag 17 maart 2009
Nog vier nachtjes te gaan...
Met nog slechts 4 nachtjes te gaan beginnen we in een soort trance alles af te ronden. We hadden uiteraard alles al heel lang geleden geregeld, maar zo op het laatste moment moeten we toch nog langs alles om het af te ronden, nog eventjes door te spreken, etc.
Verder zijn er een paar voorbereidingen kennelijk voor niets gedaan want zo belde gisteren de reisorganisatie dat onze reis deels overboekt was. Soms snap ik daar helemaal niets van, maar als ik het goed begrijp boeken de hotels tegenwoordig alles veels te ruim in omdat ze er per definitie al vanuit gaan dat mensen gaan afzeggen. Slechte zaak, want als mensen gewoon hun afspraken na komen, kunnen de hotels hun aspraken niet meer na komen. Beetje omgedraaide wereld....
Omdat we niet de wereld kunnen verbeteren besluiten we het luchtig te incasseren en te kijken naar het alternatief dat ze voorstellen. Op zich een mooi alternatief, maar toch een beetje jammer dat je zo vlak voor je vertrek nog een dag alles moet gaan vergelijken, uitzoeken, etc.
Vandaag hebben we besloten dat we het alternatief zullen aanvaarden. Nog eventjes gauw de resiorganisatie bellen en kijken of het concreet gemaakt kan worden. Dan weer afspraken maken over de nieuwe tickets die ze niet kunnen opsturen, etc.
Anja nog eventjes gauw naar de kapper, ik nog wat bijsluiters maken / snijden voor de bedankjes.... afijn... zo zijn het nog allemaal kleine dingetjes die gedaan moeten worden. Lekker onrustig en best vermoeiend, maar we laten ons niet tegenhouden. We zijn begonnen met aftellen! En in het kader van het aftellen ontvangen we nu dagelijks van Rob en Jannie een e-card met wat opbeurende teksten en plaatjes. Wel leuk bedacht!
Dus, nog 4 nachtjes..... en dan is het eindelijk zo ver!
Verder zijn er een paar voorbereidingen kennelijk voor niets gedaan want zo belde gisteren de reisorganisatie dat onze reis deels overboekt was. Soms snap ik daar helemaal niets van, maar als ik het goed begrijp boeken de hotels tegenwoordig alles veels te ruim in omdat ze er per definitie al vanuit gaan dat mensen gaan afzeggen. Slechte zaak, want als mensen gewoon hun afspraken na komen, kunnen de hotels hun aspraken niet meer na komen. Beetje omgedraaide wereld....
Omdat we niet de wereld kunnen verbeteren besluiten we het luchtig te incasseren en te kijken naar het alternatief dat ze voorstellen. Op zich een mooi alternatief, maar toch een beetje jammer dat je zo vlak voor je vertrek nog een dag alles moet gaan vergelijken, uitzoeken, etc.
Vandaag hebben we besloten dat we het alternatief zullen aanvaarden. Nog eventjes gauw de resiorganisatie bellen en kijken of het concreet gemaakt kan worden. Dan weer afspraken maken over de nieuwe tickets die ze niet kunnen opsturen, etc.
Anja nog eventjes gauw naar de kapper, ik nog wat bijsluiters maken / snijden voor de bedankjes.... afijn... zo zijn het nog allemaal kleine dingetjes die gedaan moeten worden. Lekker onrustig en best vermoeiend, maar we laten ons niet tegenhouden. We zijn begonnen met aftellen! En in het kader van het aftellen ontvangen we nu dagelijks van Rob en Jannie een e-card met wat opbeurende teksten en plaatjes. Wel leuk bedacht!
Dus, nog 4 nachtjes..... en dan is het eindelijk zo ver!
Finishing touch
Gisteravond naar de pedicure geweest. (Ik wil natuurlijk wel mooie teentjes op Bali.)
En vandaag heeft Simone onze haren nog even geknipt. Helemaal top! Daarna nog gezellig babbelen.
Ech bizar trouwens wat je jezelf allemaal toestaat als je gaat trouwen.
Alles gaat onder het mom van, "ja maar we gaan maar 1x trouwen......"
Ik heb me in de stad als een ware Shopaholic gemanifesteerd.
Nieuwe parfums, nagellak, lippenstiften, lingerie, cremes en andere hebbedingetjes.
Maar hoe verklaar je het als je thuis komt met drukknoopjes en een naaigarnituurtje?
Patrick moest om dit laatste wel heel erg lachen, An als er op Bali een gat in je t-shirt zit, trek je toch gewoon een andere aan? Tja, het zullen wel pré huwelijkse zenuwen zijn.
En vandaag heeft Simone onze haren nog even geknipt. Helemaal top! Daarna nog gezellig babbelen.
Ech bizar trouwens wat je jezelf allemaal toestaat als je gaat trouwen.
Alles gaat onder het mom van, "ja maar we gaan maar 1x trouwen......"
Ik heb me in de stad als een ware Shopaholic gemanifesteerd.
Nieuwe parfums, nagellak, lippenstiften, lingerie, cremes en andere hebbedingetjes.
Maar hoe verklaar je het als je thuis komt met drukknoopjes en een naaigarnituurtje?
Patrick moest om dit laatste wel heel erg lachen, An als er op Bali een gat in je t-shirt zit, trek je toch gewoon een andere aan? Tja, het zullen wel pré huwelijkse zenuwen zijn.
LIDO
Vandaag nog een detailgesprekje met het Lido. De puntjes op de i.
De tijden nog even doornemen, hoeveel gasten komen er en het menu nog iets aangepast.
Daarna nog even lekker gegeten in het Lido.
Thuisgekomen meteen ons mandje in, want we merken nu toch wel enige vermoeidheid.
We hebben alles nu afgerond, woensdag, donderdag en vrijdag geen afspraken meer.
Vrijdag zijn we allebei lekker vrij en kunnen we uitrusten voor zaterdag.
De tijden nog even doornemen, hoeveel gasten komen er en het menu nog iets aangepast.
Daarna nog even lekker gegeten in het Lido.
Thuisgekomen meteen ons mandje in, want we merken nu toch wel enige vermoeidheid.
We hebben alles nu afgerond, woensdag, donderdag en vrijdag geen afspraken meer.
Vrijdag zijn we allebei lekker vrij en kunnen we uitrusten voor zaterdag.
maandag 16 maart 2009
Jarig!!!!
36 (mooie leeftijd om te trouwen toch?)
Vandaag is mijn lieve vriendje jarig. 36x (redelijk slaapdronken) Hieper de piep Hoeraaaa moeten zingen 's nachts om 12.00 uur. Best vermoeiend!
We hadden afgesproken Patrick zijn verjaardag later te vieren, maar geen cadeautje op de dag zelf kan natuurlijk niet. Dus 's middags aan Pat gevraagd of hij alsjeblieft langs de Chinees wilde rijden, (want dan had ik nog tijd om langs de stad te gaan).
Twee Bjorn Borg shorts en 1 een portemonnee later kwamen Renate en Ferry nog een taartje eten en hebben we het toch nog een klein beetje gevierd.
Vandaag is mijn lieve vriendje jarig. 36x (redelijk slaapdronken) Hieper de piep Hoeraaaa moeten zingen 's nachts om 12.00 uur. Best vermoeiend!
We hadden afgesproken Patrick zijn verjaardag later te vieren, maar geen cadeautje op de dag zelf kan natuurlijk niet. Dus 's middags aan Pat gevraagd of hij alsjeblieft langs de Chinees wilde rijden, (want dan had ik nog tijd om langs de stad te gaan).
Twee Bjorn Borg shorts en 1 een portemonnee later kwamen Renate en Ferry nog een taartje eten en hebben we het toch nog een klein beetje gevierd.
zondag 15 maart 2009
Nog meer cadeautjes
Toen zaterdag ons huis "gereed voor trouwen" was verklaard vonden mijn moeder en Wiep het leuk om hun cadeau alvast te geven. We hadden al zoveel gehad en hier echt niet op gerekend, dus compleet verrast werden we meegenomen naar het meubelplein en mochten een mooie lamp uitzoeken voor in de woonkamer.
We hadden hier best al wat ideeën over gevormd, echter nog nooit de tijd voor genomen.
We zaten wel op aardig op 1 lijn. Het zou een RVS staande (lees-)lamp moeten zijn voor naast de bank, bij voorkeur mat.
Uiteindelijk zijn we geslaagd en mama en Wiep vonden het leuk als we ook nog een mooie lamp naast de tv neerzetten. We kozen voor een mooie witte bol, een soort donut.
We zijn er super blij mee. De woonkamer lijkt nu meer af. De lampen stralen rust uit.
We hadden hier best al wat ideeën over gevormd, echter nog nooit de tijd voor genomen.
We zaten wel op aardig op 1 lijn. Het zou een RVS staande (lees-)lamp moeten zijn voor naast de bank, bij voorkeur mat.
Uiteindelijk zijn we geslaagd en mama en Wiep vonden het leuk als we ook nog een mooie lamp naast de tv neerzetten. We kozen voor een mooie witte bol, een soort donut.
We zijn er super blij mee. De woonkamer lijkt nu meer af. De lampen stralen rust uit.
Nog 1 weekje............
Nog 1 weekje en dan zijn we man en vrouw. We hebben er onwijs zin in.
We kunnen er nu lekker rustig naar toe leven.
We hebben een paar drukke weken achter de rug. Van de ene afspraak naar de andere.
Ons werk, de dagelijkse boodschappen en huishoudelijke klusjes gingen natuurlijk gewoon door, maar daarnaast hadden we nogal wat afspraken te gaan. De pedicure, schoonheidsspecialiste, kapster, fotograaf, restaurant, een flink aantal verjaardagen, een familiedag, het Harpengala.
En dan nog Patrick's verjaardag a.s. maandag. Die tillen we over huwelijk en vakantie heen.
Wel vonden we het heel leuk dat onze beide ouders zaterdag zijn geweest. Hebben we het toch nog een beetje gevierd. Van mijn moeder en Wiep kreeg hij een envelop met inhoud om zelf wat leuks te kopen en Patrick kreeg van zijn ouders een hele mooie boormachine. Hij is er helemaal mee in zijn sas. Alleen ik heb nog steeds geen cadeau voor Pat’s verjaardag (het is al zondag en ik weet nog steeds niets.........).
Patrick is de laatste tijd aardig aan het klussen geweest om onze hobbykamer gereed te krijgen, want daar willen we graag onze trouwkleding aantrekken.
Er moest echt nog heel veel gebeuren. De vloer lag er nog niet; overal beton en onafgewerkte wanden. Echt fijn als je over 3 weken gaat trouwen. Dus op een zondagochtend een vloer uitgezocht en besteld en deze kon 1 week later al gelegd worden.
Patrick heeft heel wat gestuukt en geschuurd en dat gaf ontzettend veel stof; kortom het hele huis was wit. We hadden er best wel een beetje stress van.
Mijn moeder is daarom afgelopen woensdag in Almere gekomen om het huis een grote beurt te geven en afgelopen zaterdag is ze met Wiep gekomen. Wiep heeft Patrick boven geholpen met klussen en mama en ik hebben schoongemaakt.
We zijn erg blij met alle hulp die we gehad hebben: Patrick's ouders hebben ons af en toe geholpen met klussen, ook Richard en Margot hebben een steentje bijgedragen. Richard heeft geholpen met alle elektra. Het is nu boven bijna af en dat geeft rust in ons hoofd.
We kunnen niet wachten tot het zaterdag is..............
We kunnen er nu lekker rustig naar toe leven.
We hebben een paar drukke weken achter de rug. Van de ene afspraak naar de andere.
Ons werk, de dagelijkse boodschappen en huishoudelijke klusjes gingen natuurlijk gewoon door, maar daarnaast hadden we nogal wat afspraken te gaan. De pedicure, schoonheidsspecialiste, kapster, fotograaf, restaurant, een flink aantal verjaardagen, een familiedag, het Harpengala.
En dan nog Patrick's verjaardag a.s. maandag. Die tillen we over huwelijk en vakantie heen.
Wel vonden we het heel leuk dat onze beide ouders zaterdag zijn geweest. Hebben we het toch nog een beetje gevierd. Van mijn moeder en Wiep kreeg hij een envelop met inhoud om zelf wat leuks te kopen en Patrick kreeg van zijn ouders een hele mooie boormachine. Hij is er helemaal mee in zijn sas. Alleen ik heb nog steeds geen cadeau voor Pat’s verjaardag (het is al zondag en ik weet nog steeds niets.........).
Patrick is de laatste tijd aardig aan het klussen geweest om onze hobbykamer gereed te krijgen, want daar willen we graag onze trouwkleding aantrekken.
Er moest echt nog heel veel gebeuren. De vloer lag er nog niet; overal beton en onafgewerkte wanden. Echt fijn als je over 3 weken gaat trouwen. Dus op een zondagochtend een vloer uitgezocht en besteld en deze kon 1 week later al gelegd worden.
Patrick heeft heel wat gestuukt en geschuurd en dat gaf ontzettend veel stof; kortom het hele huis was wit. We hadden er best wel een beetje stress van.
Mijn moeder is daarom afgelopen woensdag in Almere gekomen om het huis een grote beurt te geven en afgelopen zaterdag is ze met Wiep gekomen. Wiep heeft Patrick boven geholpen met klussen en mama en ik hebben schoongemaakt.
We zijn erg blij met alle hulp die we gehad hebben: Patrick's ouders hebben ons af en toe geholpen met klussen, ook Richard en Margot hebben een steentje bijgedragen. Richard heeft geholpen met alle elektra. Het is nu boven bijna af en dat geeft rust in ons hoofd.
We kunnen niet wachten tot het zaterdag is..............
vrijdag 13 maart 2009
Ambtenaar van de Burgelijke Stand
We hadden nog niets van de ambtenaar gehoord, totdat ze tijdens ons gesprek bij Rosalie ineens belde. Ze zou vrijdagavond om 21.00 uur terugbellen....
Ineens allerlei vragen; En nu?, Moet je dat voorbereiden? Wat wil je in haar toespraak hebben?
Het mag niet te emotioneel, maar ook niet te luchtig. Waarom kies ik voor Patrick en hij voor mij? Waarom willen we trouwen?
Om te voorkomen dat de spontaniteit uit het verhaaltje zal verdwijnen hebben we besloten het absoluut niet voor te bereiden, maar het gewoon te laten gebeuren.
En dus zaten we vanavond vol spanning te wachten op haar telefoontje.
We moesten het toestel op intercom zetten, zodat we met zijn drieën tegelijk konden spreken.
Het werd het leuk gesprek van bijna 1,5 uur. We hebben er alle vertrouwen in dat ze onze gedachten goed zal verwoorden. Ze zal er een mooie en zeker warme toespraak van maken.
Ineens allerlei vragen; En nu?, Moet je dat voorbereiden? Wat wil je in haar toespraak hebben?
Het mag niet te emotioneel, maar ook niet te luchtig. Waarom kies ik voor Patrick en hij voor mij? Waarom willen we trouwen?
Om te voorkomen dat de spontaniteit uit het verhaaltje zal verdwijnen hebben we besloten het absoluut niet voor te bereiden, maar het gewoon te laten gebeuren.
En dus zaten we vanavond vol spanning te wachten op haar telefoontje.
We moesten het toestel op intercom zetten, zodat we met zijn drieën tegelijk konden spreken.
Het werd het leuk gesprek van bijna 1,5 uur. We hebben er alle vertrouwen in dat ze onze gedachten goed zal verwoorden. Ze zal er een mooie en zeker warme toespraak van maken.
donderdag 12 maart 2009
Topfotografe
Vandaag hebben we een gesprek met onze fotografe gehad. Ze is echt geweldig. Zo'n leuke, spontane vrouw, waarbij je direct op je gemak voelt. Ze zit boordevol goede ideeën en geeft waardevolle tips.
We hebben de grote dag met haar doorgenomen en we hebben er veel vertrouwen in.
Rosalie (Mijnheer) heeft al diverse awards gewonnen en voor 2009 is ze wederom genomineerd.
We hebben de grote dag met haar doorgenomen en we hebben er veel vertrouwen in.
Rosalie (Mijnheer) heeft al diverse awards gewonnen en voor 2009 is ze wederom genomineerd.
woensdag 11 maart 2009
Jurkenstress
Op woensdag 25 februari ben ik met mama nogmaals naar Rotterdam geweest. Dit maal om de jurk af te laten spelden aan de onderkant. Dit kon 4 februari niet gelijktijdig, omdat hij eerst ingenomen moest worden om daarna de onderkant te bepalen.
Ik was wel een beetje nerveus, want hij zou 8 cm nauwer zijn. Ik vond dat belachelijk veel; "als ik nog maar kon ademen". Maar hij was nog te groot. Ik heb bijna 3 uur op hoge hakken stilgestaan. Speldje hier, speldje daar, rechternaad los, linkernaad los. Ik heb niet zo gauw stress van iets, maar op dat moment wel even. Snik! Kon ik hem dus nog niet meenemen en moest nog een keertje terugkomen. Afijn, de coupeuse maakt er gewoon maatje 36 van en volgende week zou hij echt goed zijn. Dus 4 maart weer een tripje naar Rotterdam. Mijn moeder wederom van Friesland naar Almere, vervolgens naar Rotterdam en 's avonds weer terug. Maar ja dochter in nood....
Opnieuw passen dus: probleempjes waren bijna alle opgelost. Jurk zat bijna als gegoten, maar helaas afvallen geschiedt ook op minder noodzakelijke plaatsen. Dus er moesten wederom wat speldjes in.
Conclusie: volgende week zou hij ECHT mee naar huis kunnen.
Vandaag ben ik in mijn eentje naar Rotterdam gegaan. Mijn moeder is wel naar Almere gekomen. Ze ging ons huis schoonmaken voor de grote dag en zou dan 's avonds de jurk mee naar Noordwolde nemen. Patrick mag hem natuurlijk niet zien.
De jurk zit nu echt perfect. Ik vind hem prachtig. Ben er super blij mee.
Ik was wel een beetje nerveus, want hij zou 8 cm nauwer zijn. Ik vond dat belachelijk veel; "als ik nog maar kon ademen". Maar hij was nog te groot. Ik heb bijna 3 uur op hoge hakken stilgestaan. Speldje hier, speldje daar, rechternaad los, linkernaad los. Ik heb niet zo gauw stress van iets, maar op dat moment wel even. Snik! Kon ik hem dus nog niet meenemen en moest nog een keertje terugkomen. Afijn, de coupeuse maakt er gewoon maatje 36 van en volgende week zou hij echt goed zijn. Dus 4 maart weer een tripje naar Rotterdam. Mijn moeder wederom van Friesland naar Almere, vervolgens naar Rotterdam en 's avonds weer terug. Maar ja dochter in nood....
Opnieuw passen dus: probleempjes waren bijna alle opgelost. Jurk zat bijna als gegoten, maar helaas afvallen geschiedt ook op minder noodzakelijke plaatsen. Dus er moesten wederom wat speldjes in.
Conclusie: volgende week zou hij ECHT mee naar huis kunnen.
Vandaag ben ik in mijn eentje naar Rotterdam gegaan. Mijn moeder is wel naar Almere gekomen. Ze ging ons huis schoonmaken voor de grote dag en zou dan 's avonds de jurk mee naar Noordwolde nemen. Patrick mag hem natuurlijk niet zien.
De jurk zit nu echt perfect. Ik vind hem prachtig. Ben er super blij mee.
zondag 8 maart 2009
Cadeautjes per post............
Wat een verrassing! !!!!!!
Zaterdagochtend ging de bel. Ik dacht; "Aha, de post; mijn boek!"
Ik kreeg van de postbode een doos in mijn handen gedrukt en zei bijna teleurgesteld: hmm, dat lijkt niet echt op een boek". "Nee hè, maar ik heb nog veel meer pakketjes voor jullie."
Enigzins verbaasd en zeker verrast liep ik met mijn armen vol pakketjes terug naar binnen. Patrick verwachtte wel een pakje uit de VS, maar was ook behoorlijk verbaasd toen ik de stapel pakketjes op het aanrecht legde.
Overal stond "aan Anja en Patrick" op, wat onze nieuwsgierigheid alleen nog maar groter maakte.
Allemaal cadeautjes van onze zeepvriendjes. Wat leuk!!!!!!!!!!!
Zeepjes, onderzetters, badzouten, boekje, parfum, een zeepketting, een fles rode bubbles....
Echt helemaal geweldig! En als ik de verhalen moet geloven, hebben er nog veel meer mensen meegedaan met de verrassings swap. Allemaal dankzij Yvonne, die deze verassing op touw blijkt te hebben gezet. En als het nog niet genoeg was; toen we 's avonds thuis kwamen, zat de brievenbus ook nog eens vol met pakjes en enveloppen. We voelden ons even een BN-er met fanmail.
Echt top! Erg bedankt!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Zaterdagochtend ging de bel. Ik dacht; "Aha, de post; mijn boek!"
Ik kreeg van de postbode een doos in mijn handen gedrukt en zei bijna teleurgesteld: hmm, dat lijkt niet echt op een boek". "Nee hè, maar ik heb nog veel meer pakketjes voor jullie."
Enigzins verbaasd en zeker verrast liep ik met mijn armen vol pakketjes terug naar binnen. Patrick verwachtte wel een pakje uit de VS, maar was ook behoorlijk verbaasd toen ik de stapel pakketjes op het aanrecht legde.
Overal stond "aan Anja en Patrick" op, wat onze nieuwsgierigheid alleen nog maar groter maakte.
Allemaal cadeautjes van onze zeepvriendjes. Wat leuk!!!!!!!!!!!
Zeepjes, onderzetters, badzouten, boekje, parfum, een zeepketting, een fles rode bubbles....
Echt helemaal geweldig! En als ik de verhalen moet geloven, hebben er nog veel meer mensen meegedaan met de verrassings swap. Allemaal dankzij Yvonne, die deze verassing op touw blijkt te hebben gezet. En als het nog niet genoeg was; toen we 's avonds thuis kwamen, zat de brievenbus ook nog eens vol met pakjes en enveloppen. We voelden ons even een BN-er met fanmail.
Echt top! Erg bedankt!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)